• Pasen!

    In de tijd van toen.. niet van toen de dieren nog spraken.. nee.. het was in de tijd dat Dynasty op de beeldekensbak speelde.. alsook Dallas, Hoger Lager.. Ron's Honeymoonquiz en de originele King Kong nog werd uitgezonden.. 

    In die tijd rond deze tijd.. volgt ge nog? stond ons huis vol met paaseieren, paashazen, paaskippen, paaskonijnen.. miljoenen kleine eitjes en konijnen in sandwichedeeg.. 

    Of ik het kind ben van DE paashaas? nee.. woonde ik in de Klokken van Rome? niet dat ik weet.. of de Klokken van Rome moesten op de Steenweg op Oosthoven wonen.. stel u voor..

    Mijn ouders hadden in die tijd een bakkerij.. en mijn vader werkte in opdracht voor de Klokken van Rome en de Paashaas.. er werd ons gezegd dat de Paashaas en de Klokken, net zoals Sinterkaas en de Kerstman per telefoon hun bestelling doorbelden.. en mijn vader moest dan aan de slag met de chocolade.. ook ma en ik en zus werden aan het werk gezet... het liefst stond ik mee vormen te vullen.. vorm vullen.. leeggieten.. natrillen en afkoelen..  en natuurlijk regelmatig met de vinger in de chocolade..  en meestal zag ik er na een paar uur zelf uit als  een chocolade manneke..papasen.jpg

    Ook het paaseieren plakken behoorde tot de wederkerende taken.. de miljoenen paaseitjes kwamen als half uit de vorm en dan moesten die vakkundig aan elkaar geplakt worden.. en niet vergeten een dubbelgevouwen lintje ertussen langs de bovenkant..

    De kleine eitjes moesten na het kleven ook nog in een kleurig folietje.. dus elke paaseitje moest toch zeker 4 of 5 keer door onze handen.. tel maar na.. miljoenen paaseitjes maal vijf..  en om de tien eitjes was er ééntje voor mezelve.. 

    En éénmaal Pasen daar was kwamen Klokken en de Paashaas hun bestelling halen.. vreemd wel dat dat altijd was als ik en zus niet thuis waren..  Ook onze winkel stond vol.. maar dat was voor de stoute kinderen.. daar kochten de ouders dan zelf maar iets voor.. 

    Voor zus en mezelve kwamen de Klokken en de Paashaas wegens veel te braaf.. Dolgelukkig met de chocolade die bij ons thuis gebracht werd en bij de Moemoe.. en dat terwijl heel het huis vol chocolade lag.. 

    Het waren mooie tijden toen.. toen de dieren niet spraken.. buiten die van de Fabeltjeskrant en de Muppets..  toen ik gisteren de uit de supermarkt gehaalde paaseieren in een schaal legde kwamen de herinneringen boven.. de weeë geur van chocolade.. de gekleurde folietjes.. mijn vinger in de chocolade.. Pa en Ma in weer .. zus en ik aan tafel tussen de eieren, hazen, kippen en konijnen..  de Moemoe die ergens tussen de chocolade lag.. kortom een dolle boel..

    Nu is Pasen een schaal met chocolade eieren..zelf gekocht.. want ondanks dat we toen mee de handen uit de mouwen staken komt de Paashaas niet meer langs.. ook de Klokke vliegen hier gewoon voorbij..

    wat decoratie en een paasontbijt.. het komt en gaat.. niets speciaal.. een extra dagje aan het weekend.. geen konijn in sandwichedeeg..  maar mooie herinneringen...

    Aan ieder en allen een Zalige Pasen.. met veel chocolade en liefde! 

     

     

     

  • De niet zo Goede Week..

    Drie dagen van nationale rouw in de Goede Week.. De radio kweelde net voor de zoveelste keer Allelujah en Heal the world.. Prachtige nummers en het is nu niet de tijd voor uitbundige boenke boenke nummers op de radio en presentators die de druivelaar van achter naar voor aframmelen.. maar het algemene optimisme wordt wel gekelderd op deze manier.. en die Goede Week is nu ook weer niet zo goed.. 

    De emoties zijn zo al teer en lichtgeraakt.. de zoetzeme teksten doen hier ook geen deugd aan.. wat men dan moet doen.? geen idee.. hetgeen ze nu doen zeker.. maar over wat moet een mens anders klagen?

    Misschien over het feit dat ik gisteren bijna mijn salontafel naar de beeldekensbak smeet omdat er tijdens Het Grote Debat op de commerciële zender een expert zat die woorden uit zijn mond liet komen waarvan ik huiverde.. Op een gewone doordeweekse woensdag kan ik zulke woorden relativeren.. maar op een woensdag die begon als geen andere is het moeilijk en heb ik sjaans dat mijn salontafel groot, onhandig en van volle eik is.. want ze had in de tvkast gelegen ik zweer het u..  

    Maar goed.. ik heb een kort lontje vandaag.. mede door het feit dat ik afgelopen weekend over mijn kunnen ben gegaan bij het dichtsjuppen van de vijver..  waardoor mijn nek vastzit en mijn arm tintelt en slaapt..  door het feit dat ik aan mijn laatste dagen bezig ben op het werk.. door het feit dat afgelopen dinsdag begon als geen andere en dat ik net weer Allelujah hoorde kwelen op de radio.. 

    Maar goed.. ik ben blij dat mijn arm maar tintelt.. en ik ben blij dat ik nog even kan gaan werken.. en ik ben blij dat ik alle zeemzoete nummers mag aanhoren op de radio.. en dat ik in gedachte mijn salontafel naar de televisie kan gooien.. 

     

     

  • een dinsdag als geen andere.

    Het was een dinsdag als geen andere.. de wekker liep af.. veel te vroeg.. strompelend de trap naar beneden.. worstelend met mijn badjas en sloffen kom ik bij de koffiezet.. knopje drukken.. melk uit de ijskast.. melk morsen.. opkuisen.. zuchten.. en dan eindelijk koffie.. 

    Met een een plof en een zucht zet ik mij in de zetel.. met een dekentje.. met pruttekes in de ogen.. koffie in de éne hand.. en met de andere zet ik de laptop open en op.. een zacht gezoem weerklinkt doorheen de woonkamer.. de ijskast wordt wakker.. en mijn laptop ook..

    'Een luide knal waargenomen bij de luchthaven in Zaventem' lees ik op facebook tussen de pruttekes door.. een zucht komt uit mijn mond en doorheen mijn hersenen klinken de gedachte 'moet nu elke scheet uitvergroot worden.. nog geen drie seconden later zijn de pruttekes uit mijn ogen gesprongen.. zit ik met laptop en koffie op schoot.. één oog op de laptop.. en het andere volgt het extra journaal op tv..  tot zover de dinsdag die als geen andere begon..

    Ongeloof komt op.. dit kan niet.. mensen in paniek.. reporters ter plaatse die niet weten wat eerst vertellen.. nieuwslezers die zelf met het ongeloof op het gezicht zitten..  beelden van ramen die geen ramen meer zijn.. rook stijgt op.. een mensenzee die niet weet waarheen.. sirene's.. hulpverleners.. ontredderde mensen.. 

    Nog geen uur later volgt de mededeling dat er nog een aanslag is gepleegd.. op een metro.. 

    We worden toegesproken door ministers.. woorden die we eigenlijk nooit hadden mogen horen.. ze dringen binnen in ons leven.. zonder genade.. keihard .. 

    Terwijl de dinsdag die begon als geen andere naar de middag toegroeit in sneltempo wordt de omvang van het gebeuren duidelijker.. de overledenen zijn inmiddels al cijfers.. alsook de gewonden.. trauma's zijn gevormd.. diepe wonden ook..

    Het land is in lockdown.. en in shock.. ontredderd eet ik mijn spaghetti.. en maak mij klaar om te gaan werken..want hoe erg en verschrikkelijk de dinsdag die begon als geen andere ook was.. het leven gaat verder..  we moeten verder.. 

    Het is een woensdag als geen andere.. de wekker liep af.. veel te vroeg.. met het besef dat het nooit meer hetzelfde zal zijn..