voila.. donderdag..

Het is des donderdags.. mijn nek zit al twee weken vast.. ook vanmorgen weer wakker worden met stekende pijn en het idee dat dit nooit meer goed komt.. 

Gelukkig was er nog oploskoffie in een godvergeten hoekje van de kast.. want de bonen zijn al drie dagen op.. dus ben ik al drie dagen zonder koffie wakker geworden en het enige pluspuntje om te gaan werken is dat er daar een koffiemachine staat, waar ik mij aldus aangekomen volgiet met het bruine spul... met alle gevolgen van dien omdat die koffie eigenlijk niet te drinken is.. net als de oploskoffie uit dat godvergeten hoekje..

Het is donderdag, dus de laatste dag arbeid.. ge kijkt zo.. amai meneer kan het nogal hebben.. inderdaad.. maar sinds ondergetekende in zijn opzeg staat heb ik dus recht op één dag solliciatieverlof per week.. hoera en jubel!

Nu hadden we gisteren meer geweten over het geweldige aanbod.. we zouden gisteren ook onze auto terug gehad hebben.. en we zouden bericht krijgen over ons huidige werk.. maar ik vermoed dat gisteren alle e-mail, gsm en meer verkeer stil heeft gelegen wegens een wereldwijde panne daar ik niks heb gehoord of ontvangen.. 

Nu geen nieuws is goed nieuws zullen we maar denken.. ik ga alvast proberen deze dag nog door te komen om dat aan mijn drie dagen thuis zitten te beginnen.. maar daar volgende keer meer over.. eerst nog oploskoffie en reflexspray.. en een koekske.. 

De commentaren zijn gesloten.