• 't is gedaan!

    het jaar zit erop.. morgen nog een paar laatste stuiptrekkingen, de jaarlijkse koffietafel met champagne en gezelligheid.. en we kunnen er weer tegen.. 2012 is dood! lang leve 2013...

    en ik weet het.. ik schrijf hier gewoontegetrouw neer wat ik afgelopen jaar zoal heb uitgespookt.. maar bij nader inzien staat dat hier allemaal al ne keer verkondigd.. en zou ik dus in herhaling vallen... en zou ik weer veel te ver uitwijdden over de badkamer en andere dingen.. ge kent mij..

    dus heb ik het dit jaar in een filmpje gegoten.. ge loert daar maar ne keer naar.. en 't zal wel goed zijn..

     

     

    Schoon gedaan hé... ja.. als ik wil.. en tijd heb.. dan forceer ik wel ne keer iets..

    Op deze voorlaatste dag heb ik Berlijnse Bollen gemaakt.. eerst op wijze van Sofie Dumont.. die grandioos mislukte wegens onverklaarbare redenen... ik vemoed wel dat het aan Sofie ligt.. want poging 2 onder leiding van Piet.. jawel.. den diene.. lukte ze wonderbaarlijk wel..

    't is te zeggen.. ze zijn gebakken en zien er lekker en goed uit.. maar het smikkelen is voor straks.. dus het kan goed zijn dan die van Piet ook op niks trekken.. en dat ik en ventje de voorlaatste en laatste dag van dit jaar op het toilet doorbrengen..  ik hou u op de hoogte..

    Zo.. dit zijn dan mijn laatste woorden dit jaar.. ge gaat me niet meer horen vooraleer het 2013 is.. of ik zou echt niks anders meer te doen moeten hebben.. maar ge kent mij hé.. 

    ik wens u een alleswatuwhartjemaarwensekan 2013! tot dan..

  • kerst..

    Kerstavond was toen de dieren nog een paar woordjes spraken en de maan nog Jannneke noemde een moment waarop het hele huis in magie verkeerde.. 

    Bij moemoe die dan iets na de midddag haar kroketten begon te maken.. en dat ik dan mocht helpen.. overal eiwit en chapelure.. en moemoe die lachte maar.. en dan werd de tafel gedekt.. en kwamen nonkels en tante's.. neven en nichten.. en het anders zo rustige huis van moemoe leek dan wel een kermisplein.. aan tafel werd er gelachen, geroezemoest, gekucht en al ne keer op het ons.. het jonge grut..  geroepen..

    wij.. het jonge grut speelde dan in de keuken.. een kamp onder de keukentafel, terwijl andere spelletjes speelde op de tafel.. en degene die onder de tafel dan ook mee wilde spelen.. met alle miserie van dien..

    En dan kadootjes.. het jonge grut kreeg van de meter en peter een kadootje.. en van de moemoe.. nu was moemoe ook mijn meter.. en wat dat betreft was ik benadeelt.. want de moemoe gaf mij hetzelfde als de rest van het jonge grut.. maar dat deerde niet.. want het was tenslotte mijn moemoe.. en ik kreeg doorheen het jaar al zoveel liefde en warmte dat dat kadootje er eigenlijk niet toe deed..

    Nadien werd het kerstfeest bij de nonkels en tante's gehouden.. ook een dolle boel.. maar helaas naarmate de jaren voorbijgingen kwamen er al ne keer woorden.. en werden de kerstfeestjes gelaten voor wat het was.. 

    Gelukkig was Kerstavond en Kerstmis ook bij de ma & pa een moment waarop het huis baadde in kerstovervloed.. er was het traditionele menu.. tomatensoep, garnalencocktail in een kristallen glas.., kalkoen en nadien werd dat jaarlijkse gourmet.. en ijstaart als dessert..

    Het goei servies en bestek werden dan boven gehaald.. net als het kristallen glaswerk waar ma zo trots op was.. kaarsjes werden ontstoken en na een overdadige maaltijd volgde er dessert, een zelfgekochte ijsstronk.. en dan  werd er door iemand de kerstmuts opgezet en werden de kadootjes uitgedeeld..

    Ik mis de kroketten.. en het goei servies.. en het gemoedelijke.. Kerstmis leek nooit een verplichting.. een zalige tijd.. met lichtjes en nooit beugehoorde kerstliedjes.. en iedereen die ik graag zag rond mij...

    Kerstavond is de laatste jaren een beetje verdrongen hier ten huize bij ons.. wegens werk en dat het kerstfeest bij ventjes ouders op Kerstmis zelf valt..   

    zo nog eens een echte Kerst met iedereen die ik graag zie tesamen... aan één tafel.. met een kalkoen waar ge al mottig van wordt als ge hem ziet.. en zoveel kroketten zodat  ge een jaar later nog chapelure in uw schuiven vindt..  en een kadootje recht uit het hart.. met liefde gegeven.. en alle meningen, oneningheden en zorgen opgeborgen tot na de Kerst.. 

    Ik wens mijn lezertjes een hartverwarmende Kerst.. geniet van de momenten en koester ze.. 

    Vrolijke Kerst! 

    ohja.. ons filmpje is uiteraard ook nog te bekijken... Tobbe & Babbe's Christmas Carol... veel kijkgenot.. 

     

  • the day after...

    het uur des aanschijns was aangebroken.. en al de tekenen dat de wereld daadwerkelijk zou eindigen waren daar.. de straatverlichting viel uit.. knipperde een paar keer en ging terug aan.. ik zeg nog tegen ventje' 't is van da.. ze zijn de arken aant starten die hooggeplaatste en stinkend rijke niemendallen naar andere oorden moeten brengen om het voorbestaan van onze soort te garanderen... terwijl wij..arme stervelingen ten onder gaan aan apocalyptische taferelen...'

    Eénmaal thuis bleek het internet niet te werken.. 'we worden van alle informatie afgesneden' zeg ik tegen ventje.. terwijl ik mijn laatste avondmaal in de vorm van frieten en een bamischijf haastig in mijn mond steek.. 'en de radio dan..?' zegt ventje 'da is op voorhand opgenomen' speculeer ik in het wilde weg..

    Na het laatste avonmaal besloot ventje in bad te gaan.. en ik besloot nog rappekes mijn patatten te schillen en te koken voor de dag die nooit zou komen.. op het op voorhand opgenomen radioprogramma werd afgeteld naar het einde.. naar de grote verdoemenis.. naar het einde.. 

    Ik wou nog naar boven spurten om met ventje hand in hand ten onder te gaan... maar bij de 10 bleef ik als genageld aan de grond staan.. kiekevel kwam op.. een rilling over mijn rug deed me huiveren.. en naarmate de 1 dichterbij kwam voelde ik zelfs de grond lichtjes trillen... 

    met de ogen dicht heb ik de 1 gehoord.. en nog rap ne keer gepiept.. en ik dacht dit is het dan.. 

    en oftewel is het einde der aards bestaan in alle stilte verlopen.. of is er een telfout gekropen in de voorspelling..

    maar toen ik deze ochtend in alle vroegte mijn ogen opendeed was er stilte...besloot ik een kijkje te nemen in de wereld die nooit meer hetzelfde zou zijn.. en inderdaad.. het was donker.. en geen ziel  te bespeuren.. hier en daan brandde nog verlichting.. een kat die de Apocalyps overleefd had liep met me mee.. naarmate ik het centrum van mijn dorp bereikte doolde er geeuwende zielen rond.. ze boden hun koopwaar aan en zeiden dat ik het nergens anders goedkoper zou vinden.. 'da zal wel.. der is gene nergens meer' dacht ik nog bij mezelve.. 

    na enig geduw en gepor ben ik de opdringerige zielen kwijtgeraakt en kwam ik weer terecht in complete duisternis.. waarop ik besloot om mijn huis terug op te zoeken waar ik ventje en Bowie achterliet..

    Toen ik het huis kon aanschouwen verscheen er een rood oranje gloed... oogverblindend en even deed het deugd.. 'is dit nu de nieuwe wereld..?' mompelde ik..

    Bowie stond mij binnen al kwispelend op te wachten.. ventje sliep nog.. die heeft een rusteloze nacht gehad waar het laatste avondmaal voor iets tussen zat.. 

    en in alle stilte.. na mijn verkennende zoektocht naar overlevende die ik ,buiten wat opdringerige zielen op de markt, niet gevonden heb heb ik de kerstboom aangestoken.. koffie gezet en ne keer diep gezucht..

    Ik leef dus nog in onzekerheid.. is het einde der wereld nu echt... ben ik één van de weinige die het overleeft heeft..? ben ik misschien de uitverkorene..? da kan ook.. mss moeten degene die dit lezen zich aan mij onderwerpen en vereren.. en ben ik degene die verlossing en vreugde moet brengen... da kan.. maar da betwijfel ik.. daar ik eerder bescheiden en nederig ben.. zijt ge nu aan lachen?? da is ook properkes.. uwe uitverkorene zo uitlachen..

    in ieder geval.. tijd zal uitwijzen of we inderdaad overlevende zijn van de grote Apocalyps.. en hopelijk blijven de zombies nog efkes achterwege.. en al sjans da ik gisteren nog patatten heb geschilt en gekookt.. misschien is dat mijn redding wel geweest.. en moet ik nu de patat gaan eren en aanbidden.. of is er dat over..?

  • prettig einde van de wereld!

    Ik heb het meermaals geschreven en verkondigd..  maar als alles een beetje meezit is het mijn laatste postje.. want het is de voorlaatste avond in ons bestaan.. en ik maak mij net de bedenking dat ik hier gewoon met ventje en Bowie in de zetel zit.. met de laptop op de schoot.. Jeroen Meus die ons op het laatste nippertje nog iets met bladerdeeg, garnalen en kervel leert maken.. en de afwasmachine is aan het brommen..

    Is dit dan het laatste dat ik doe op de voorlaatste avond van m'n bestaan.. waarom sta ik niet met ventje op de top van ne hoge berg.. of loop ik in mijne blote doorheen de straten.. of zit ik niet aan een exotisch strand met een Mojito in de hand te wachten op het einde.. 

    en waarom heb ik vandaag de ganse GB en Lid'l leeggekocht voor de kerstdagen.. terwijl die kerstdagen er negen van de tien niet komen..  maar dat is dan goed voor de overlevenden onder ons.. dan kunt ge als ge doorheen de grote leegte zwerft bij ons de koelkast komen leeghalen.. maar hou het wel netjes als ge wilt.. en als ge nie wilt ook... want het is nie omdat ik het grote einde niet overleefd heb.. dat ge hier alles overhoop moet komen zetten.. ahnee.. 

    en wat met de praline's die op een etagère liggen en waar ik van ventje nie aan mag komen wegens 'da is voor zaterdag!' .. tsss.. dus ik mag ze pas opeten als de wereld is vergaan.. van pech gesproken.. gelukkig heeft ventje de schaal met praline's niet altijd in het oog.. en kan ik stiekem ne keer eentje in mijn mond steken onder het mom van 'zaterdag zijn ze voor de zombies..'

    Ik ben eigenlijk ne tevreden mens.. een ventje uit de duizend.. vrienden en familie.. en een huis dat helaas niet afgewerkt is geraakt.. maar ik denk niet dat zombies zoveel belang hechten aan ne trap die niet niet is geschilderd en een badkamer die nog betegeld en gevloerd moet worden.. 

    en zo zijn we aangekomen bij de laatste letterzetting op het wereldwijde web.. en bij het typen van deze legendarische woorden slaat de generiek van één op hol... een voorbode van wat gaat komen..? of puur toeval..?

    soit.. de laatste woorden.. gewikt en gewogen.. ik heb graag voor u geschreven.. misschien dat we elkaar nog tegenkomen als we als overlevenden op de dool zijn.. of dat ik u tegenkom als zombie.. ik beloof u dan dat ik u niet zal opeten... hoewel ik u dat eigenlijk niet kan beloven, aangezien mensen opeten nu eenmaal tot de job van zombies behoort.. dus ik zou geen zombie zijn als ik u niet zou opeten.. 

    Ik wens u allen een fijn einde van de wereld toe.. vaarwel.

    Einde.

     

  • chapelure en zombies..

    het was alsof de wereld verging gisteren.. een paar dagen te vroeg.. en vlak nadat ik meende mijn laatste hersenkronkels op het wereldwijde web gesmeten te hebben..

    een gedaver en gedonder.. ik googlede snel naar 'weesgegroetje' en begon het te prevelen met bewegingskes en al.. nu had ik door het verschieten mijn doos paneermeel door de lucht gegooid en die is dan op het aanrecht terechtgekomen en het paneermeel vloog doorheen de lucht.. nu stond Tokkeltje.. mijn nieuwste aanwinst ook op het aanrecht.. en werd dus bedolven onder de chapelure.. daardoor betwijfel ik of het wel het juiste weesgegroetje was.. want door de korreltjes chapelure werkte mijn toetsen niet zoals het moest.. en leek het verdacht veel op 'YMCA' van The Village People'..

    Maar soit.. al 'YMCA'end keek ik naar ventje die in de zetel zat en zich blijkbaar ook een hoedje verschoten was en met z'n hand voor de mond prevelde' alles is kapot..'..

    Met een bang hartje ging ik door de raam kijken... bang voor wat ik aan zou treffen.. een wereld die niet meer bestond.. verschoven aarddelen.. stromen van magma.. en ne sneeuwstorm die afgewend werd door zombies die zich al stonden te verdrommen aan de deur hier ten huize bij ons.. het is ook altijd iets met die zombies.. 

    maar ik aanschouwde de grote buiten.. en ik zag niets dat zorgwekkend leek.. totdat ventje mij erop wees dat de schuren van die van hierachter verdwenen waren..  en inderdaad.. de eeuwenoude schuren bleken weg.. misschien op vakantie dacht ik nog.. maar eeuwenoude schuren die het zo maar aftrappen op vakantie.. dat leek me een beetje te ver gezocht.. 

    'Ze liggen tegen de grond' zei ventje.. 'daar liggen ze goed' dacht ik en besloot mijn chapelure te gaan opruimen.. 

    Het was dus niet het einde van de wereld.. al een geluk want stel u voor dat het wel zo was.. en heel mijn keuken onder de chapelure.. en dan binnen zoveel jaar worden wij en ons huis ontdekt door nieuwe aardbewoners en zeggen die 'amai.. da waren precies ook nie de properste.. ' stel u voor.. 

     

  • het einde is nabij...

    maandag 17 december.. volgens aloude voorspellingen zou dit wel eens één van mijn laatste berichtgevingen kunnen zijn..

    Wat moeten we verwachten? Het is een week voor de Kerst en in de steden lijkt er niets aan het handje.. mensen blijven drummen, trekken en vies kijken om toch maar dat éne kerstkado te vinden.. een mensenmassa die zich opmaakt voor iets dat er misschien nooit meer zal komen.. 

    Dan liggen die kadootjes daar straks na het einde van de wereld.. onder de kerstboom... of nog in de koffer van de auto.. of verstopt op de kast of onder het bed.. of in het geval van een zondvloed drijven ze ergens in de Ardennen rond.. of erger nog.. in Holland..

    Het is in ieder geval vreemd.. stel u voor dat vorige Kerst de laatste Kerst was .. dan staan we hier schoon met onze bomen, lichtjes en kadootjes.. om nog te zwijgen van het eten dat reeds ingeslagen is.. voldoende voor een voetbalploeg een week te voorzien van spijs en drank..

    nu is dat wel goed gezien van die Maya's.. ahja.. want er gaan sowieso van die streverkes zijn die het einde der tijden overleven.. die hebben zich nu reeds verschanst in een schuilkelder die volledig tegen het einde van de wereld bestand is.. of er zijn er die gewoon sjans hebben en wakker worden in hun bed en zich van geen kwaad bewust ne koffie zetten.. hun krant lezen.. en naar hun werk vertrekken en dan plots aangevallen worden door uitzinnige zombies die rond trekken.. da is bijna in elke film zo.. dus dan zal dat in het echt ook wel zo zijn..

    Maar het zijn dan wel die overlevenden die dan met uw eten en uw kadootjes gaan lopen.. omdat ze moeten overleven.. mss is het daarom aangewezen dat u bij de aankoop van uw kadootjes daar aan denkt.. want ne  einde van de wereld overlevende is niks met de zoveelste CD van Laura Lyn.. of ne kookboek van Jeroen Meus of Sergio Herman.. nee.. of ne bongobon voor den Efteling.. ha nee.. oftewel is de Efteling weggeveegd.. oftewel kunt ge daar nu gewoon gratis en voor niks naar binnen.. en dan staat ge daar met uwe bongobon die binnen het jaar vervalt.. 

    nee.. koop u massaal overlevingskitdingen.. zakmessen.. slaapzakken.. zaklantaarns.. ingeblikt voedsel en warme sokken.. daar zijn die overlevende nog iets mee.. 

    Ge ziet.. al sjans dat ge mij hebt om daar aan te denken.. en kerstkaarten moet ge ook nie sturen.. want als ge dat nu nog nie gedaan hebt is de kans klein dat die nog aankomen.. schrijf liever een kerstkaartje aan de overlevende... en zet da op uw kast.. da is ook fijn dat die mensen weten dat er aan hun gedacht is..

    Het zal wel grappig zijn.. zo na het einde der tijden.. alles valt stil.. nergens nog drukte en lawaai.. en dan al die huizen die versiert zijn met lichtjes.. binnen staan kerstbomen.. met kadootjes.. in de ijskasten staan heerlijke dingen te wachten.. en dan ooit.. binnen honderd of duizend jaar is er nieuw leven.. of buitenaards leven.. en die komen dan alles ontdekken.. en dan denken die dat wij zo leefden.. met  lichtjes en bomen in onze living.. en ons eetpatroon bestond uit kroketten en kalkoen.. En dan noemen ze de aarde 'de kerstplaneet' waar kerstmannetjes woonde.. en iedereen elkaar betaalde met kadootjes.. en met elkaar spraken met kaartjes.. en we worden dan ook het vriendelijkste volk uit het universum.. want op die kaartjes staat uiteraard alleen maar vrolijke en opgewekte dingen.. en ontstaan er tradities.. dan zetten die nieuwe bewoners ne boom in hunnen living en vertellen ze over de kerstplaneet.. en geven ze elkaar opgegraven resten van wat nu nog ons leven is.. met een strikje errond..

    als ge het zo leest.. zo zou het eigenlijk nu wel mogen zijn.. alle dagen kerst.. alleen nog vrede en opgewekte dingen..  kadootjes als betaalmiddel.. met een strikje errond.. en dan zijn wij allemaal kerstmannetjes..

    Soit... we zien wel.. moesten de Maya's zich vergist hebben en het einde der tijden vroeger aanbreekt dan zeg ik u hier vaarwel.. ik heb graag voor u geschreven.. met hart en ziel.. 

    Moest ik het overleven.. en ik kom in uw huis om het eten en de kadootjes te plunderen.. ik zal het proper houden. belooft..

    Valt het einde der tijden toch op vrijdag.. dan hoort u mij nog normaal gezien..

    En wat als er niks gebeurt.. we zaterdag gewoon wakker worden.. en een koffie drinken.. de krant lezen.. ? gaan we dan gewoon door alsof er niks gebeurt is.. wat dan ook zo is.. of gaan we voor de kerstplaneet.. ? iedereen kerstmannetje.. of vrouwtje.. ik doe mee.. en jullie? 

     

  • de ochtendstond..

    Het is in alle vroegte hier ten huize bij ons.. de kerstboom slaapt nog.. de zetel ook.. en zelfs de immers opgewekte tafel is nog in alle rust..

    stilletjes steek ik de lichtjes aan.. wakker worden fluister ik zacht terwijl ik de knop indruk die de lichtje moet voorzien van eten en drinken.. ze zijn meteen wakker.. zoals altijd.. druk schijnend zoeken ze hun weg doorheen het ochtendonker dat zich in onze woonkamer bevindt.. ook het knoppeke van de chauffage kijkt mij aan al bibberend van de kou.. verwarm mij... alstublieft..

    barmhartig als ik ben.. en met het oog om mezelve ook te trakteren op een warme omhelsing duw ik een paar keer op het knoppeke en een zacht geronk weerklinkt vanuit de badkamer.. waar de verwarmingsketel zich naar een hoogtepunt toe werkt..

    op mijn ochtendlijke trektocht doorheen de vroegte geef ik het koffiemachine een aaitje en met nog koffiepruttekes in de knopkes zet het voor mij toch vrolijk, doch met eng gebrom een heerlijke tas koffie.. met moeite kan ik de suikerklontjes in bedwang houden, want ze zijn als op een warme zomerdag in de vaart te springen.. zo geneigd om in mijn koffie te springen op deze koude herfstochtend..

    En dan Bowie.. zoals ge allen weet is onze trouwe vierpoter al enkele maanden niet zichzelf.. een zware ooginfectie zorgde ervoor dat het beestje pijn had en s'nacht niet meer alleen kon blijven.. janken en mopperen de ganse nacht.. naarmate de weken vorderde en de medicatie aansloeg werd hij rustiger en sliep hij al terug op de grond bij ons in de slaapkamer.. en gisteren zei ik tegen ventje.. 'ik ga onze Bowie terug beneden laten slapen..' Ventje keek zo van dat gaat niet lukken en zelf had ik ook het idee wel dat Bowie zich niet zonder enig verzet naar beneden liet verbannen..

    maar hij heeft de hele nacht in z'n bench geslapen.. zonder gemopper.. en toen ik zoals hierboven schreef mijn ronde doorheen de vroegte deed.. keek Bowie mij raar aan teon ik voor zijn bench stond en met twee dikke duimen stond te zwieren.. het deurtje heb ik geopend en hij is na wat geschud en gegeeuw z'n knuffeltje komen halen.. en ligt inmiddels terug in zijn bench te maffen met zijn knuffel.. Flink Bowie.. de baasje zijn trots..!

    Zodadelijk ga ik hier de meubeltjes ne keer verwennen met een stofbeurt.. de keuken met een frisse douche.. en de vloer krijgt een scrubbehandeling.. maar er moet eerst nog wat kerstdeco aangebracht worden buiten.. wegens vorig weekend te nat en te koud..

    maar ik ga eerst het koffiemachine nog een keertje diep in zijn knopkes kijken... prettig weekend!