• Dinsdag..

    het is dinsdagmiddag.. een uur waarop ik niet geneigd ben om mijn mening en woorden wereldkundig te maken.. andere tijdstippen zijn hiervoor geschikter.. maar met het winteruur.. de storm Sandy en het feit dat mijne grote teen zeer doet is het vandaag dat ik mij tot u richt.. 

    'amai.. precies een kersttoespraak van de koning... alleen zonder koning.. en zonder kerst..' hoor ik u denken.. en ja.. het is ook geen kersttoespraak.. hoewel het best zou kunnen want ik heb gisteren de eerste Kerstboom gespot in een living.. met lampkes..

    en ja.. ik vind dat ook te vroeg.. tegen dat het kerstmis is zijt ge die boom toch kotsbeu en zijn de lichtjes reeds 3 keer kapot gegaan.. ge kent da wel.. nee.. oktober is te vroeg.. het is al erg genoeg dat begin oktober mijn brievenbus al volzat met My Little Ponies.. Barbies.. Lego.. Matchbox en ander speelgoed.. 

    Ten huze hier bij ons staat het kerstgerief ook reeds te popelen om zich neerwaarts te begeven en het huis over te nemen.. maar alles op zijn tijd zeg ik altijd.. nu zeg ik dat nooit.. maar ik vond het wel passend in dit tekstje. en mss begin ik dat nu wel te zeggen.. alles op zijn tijd.. ziede ik zeg het al..

    Nee.. laat het nog maar efkes kerstmis zijn op de zolder... ze doen dat al een heel jaar.. dus kan er nog wel een maandje bij.. alles op zijn tijd..

    Over Allerheiligen en Halloween ga ik het dit jaar niet hebben... wegens geen tijd en geen zin.. ne mens heeft ander dingen te doen dat mee te gaan in opgeklopte commerciële feestdagen waarop iedereen eigenlijk liever in zijne zetel blijft zitten en zijne facebookstatus update..

    Op de vrije dagen gaan we ten huize hier bij ons nog ne keer in actie schieten wat de renovatie van den boven betreft.. de plafonds die normaal zondag geschilderd zouden geweest zijn zullen nu donderdag een beurt krijgen.. der moet nog Knauff tegen de muren.. en dan mag er geschilderd worden... en behangen.. en nog veel meer gedoehetzelft.. ne mens zou er zijn hobby van moeten maken..

     

  • popcornhoofd..

    een stralende woensdagochtend met nieuws waardoor voor velen het stralende weer in het niets verdwijnt.. de autofabriek in Genk gaat dicht met 10.000 banen die verloren gaan.. over het hoe, waarom en waardoor gaan we het niet hebben.. ten eerste omdat ik er niet van af weet... ik er mij gedacht over heb.. ik er toch niks aan kan veranderen.. Ford mijn merk nie is.. en het veel te mooi weer is..

    Het was de wekkerradio die me wakker maakte.. niet de eerste zonnestralen die de koude nacht deed verdwijnen.. een nacht trouwens waarin ik gekweld ben door nachtmerries.. het leek een aaneenschakeling van korte fragmenten die net voor het bittere einde stopte... ik ben wel ne keer of tig dood gegaan.. met als climax dat ik onder een stilstaande auto lig.. die door z'n banden gaat... en dan ne pipo mij wil redden door de auto te kantelen in de verkeerde richting zodat mijn hoofd met inhoud popcorngewijs ontploft.. en dan een vrolijk liedje dat ik mij niet kan herinneren op de wekkerradio.. versuft met een geplet hoofd en het idee dat ik dood ben zet ik het onding af.. en strompel het bed uit.. mijn badjas nakijkend zodat ik zodadelijk niet voor de zoveelste keer van den trap glij.. en mijne nek drie keer over doe en er ne tree door mijne buik steekt.. 

    Na het ochtendlijke plasje ne keer in de spiegel gekeken en op wa plooikes na zag m'n hoofd er toch nog redelijk uit.. de rest van mijn goddelijk lijf bleek nog te slapen..

    benieuwd wat de dag mij brengt..

  • ne uitleg als ne andere..

    een cursus die ik vandaag uit het hoofd moest kennen.. twee oproepingsbrieven voor ne nieuwe pas.. rekeningen verstopt in een map.. een lege tas koffie .. ne riem.. een fototoestel.. ne orchidee... een burolamp en ne bakelieten telefoon.. ohja.. en mijne bril.. dat is wat er rond mij ligt terwijl ik u dit op nietsslaand tekstje voorschotel.. 

    Die cursus is voor niks.. want het examen gaat niet door.. voor die oproepingsbrieven moet ik en ventje nog pasfoto's laten maken.. de rekeningen die wil ik nog efkes vergeten... en die tas koffie zou zich weleens mogen vullen .. zo vanzelf.. die riem ligt hier rond te slingeren wegens geen goesting om speciaal voor ne riem naar boven te lopen en als ik dan toch boven ben bedenk ik mij telkens 'toemme.. die riem ligt nog beneden..' en wegens geen goesting om dan speciaal naar beneden te lopen om die riem te gaan halen blijft die hier liggen... het fototoestel ligt pakkensklaar voor onverwachte momenten vast te leggen.. 't is te zeggen.. als die onverwachte momenten zich op voorhand efkes aankondigen.. want ik moet dat ding nog gaan pakken... opzetten.. beschermingsdingeske eraf halen en dan kan ik totaal spontane onverwachte momenten vastleggen.. 

    de orchidee staat soms op de buro.. dan weer op tafel.. dan weer aan de raam.. maar nu op de buro.. en de burolamp en de bakelieten telefoon staan er al sinds mensenheugnis.. van toen de mensen nog brieven schreven en   elkaars telefoonnummer vanbuiten kende..  

    en mijne bril... ja. die hoort op mijne neus.. ik weet het.. maar ik heb al een paar dagen een drukkend gevoel op mijn ogen.. en soms helpt mijne bril dat te verzachten en soms ook niet.. maar vandaag heb ik em nog nie opgehad.. wegens geen goesting om de glazen streepvrij te maken..

    Zo.. ge zijt weer mee in mijn drukbezette dag.. nu ik nog...

  • over er uit...

    bij het ontwaken deze morgen was het meteen ook over en uit met het luilekkerleventje.. de vakantie is op.. gedaan.. en op nog twee verlengde weekends is het ook weer gedaan voor de komende drie maanden..

    In tegenstelling tot wat verwacht is het een lange week geweest met veel te korte dagen.. het lijkt niet omgevlogen.. alleen oftewel heel druk oftewel heel kort.. want ik heb eigenlijk niets uitgevoerd van wat gepland was.. nu niet dat dat zo raar is in mijn geval. want ik wijk nogal dikwijls af van m'n planning.. maar buiten mijn geplande activiteiten heb ik ook weinig tot niks gedaan.. 

    Feit is wel dat het ne keer deugd gedaan heeft om ne keer een week niks te doen.. ook geen to do lijstje te volgen.. gewoon schandalig lang in uw bed blijven liggen.. daarna de zetel in met koffie en het internet.. tegen de middag een boterhammeke en dan beperkte activiteit tot het weer tijd was om de zetel in te kruipen.. 

    maar dat behoort vanaf nu tot het verleden.. er komen weer drukke tijden aan... het werk is weer op volle toeren.. hier ten huize bij ons staan er nog enkele klusjes te wachten en de feestdagen staan ook al een beteke te roepen op mijne zolder.. 

    maar we beginnen bij het begin en dat is deze maandag.. en de rest zien we wel weer.. goeiemorgen!

     

  • Uitslag..

    Het was een verjaardag zonder toeters en bellen.. samen met m'n ventje op pad.. heerlijk gegeten en daarna de zetel in met een paar filmpkes.. meer moet dat niet zijn.. zeker niet op mijn leeftijd..

    Ondertussen is het de 'day after'.. en hoewel er geen alcohol aan te pas gekomen is zit er een vervelend tikske boven m'n oog.. en doet de koffie tegen.. maar ook dat zal te verklaren zijn als een ouderdomkwaaltje.. niks ergs..

    Het was pas in de late ochtend toen ik mijn ogen opendeed en verrast de wekker een heerlijk aanvaardbaar uur zag aangeven op zijn schermpke.. zelfs de schoolgaande buurkinderen en de renoverende buurvrouw hebben mij niet uit mijn slaap gehaald.. uiteraard betekent dat niet dat ik fris en gezwind het bed uitgekropen kwam.. nee.. we gaan ook niet te enthousiast doen.. het was met het nodige gekraak en gekreun.. 

    Ook niet met de soms aanwezige swung zette ik het koffiemachine aan alvorens mij te begeven naar het kleinste kamerke om mij te ontdoen van overvloedige stoffen die zich opgehoopt hadden tijdens mijn nachtrust.. 

    Het ging rechtstreeks zetel om daar met Bowie in te ploffen en met de laatste ochtendkracht mijn laptop kon bereiken en met een zucht van 'ik zit' mijn benen omhoog zwiepte en mijn ochterdritueel van start te laten gaan.. 

    Vandaag is ook de dag dat we weer met Bowie naar de dierenarts moeten.. ik had er nog niets overgeschreven omwille van het verjaardagsgedoe en andere  onbelangrijke dingen..

    Al enkele weken heeft Bowie ontstekingen op zijn ogen en ze komen en gaan.. om dan weer teug te komen.. na drie bezoekjes aan onze vaste dierenarts besloten we een andere dierenarts te contacteren.. zo gezegd zo gedaan.. en al na 5 minuten krijgen we te horen dat er een zware ruis te horen is op Bowie zijn hartje..  

    Het probleem van zijn ogen wordt ook onderzocht... en nieuwe druppels en een spuit met ontstekingsremmers..er werd bloed afgenomen en nog een paar testjes gedaan.. en vandaag worden er nog testen gedaan.. ondermeer een hartfilmpje en een foto van het hart..

    Het was niet meteen het nieuws dat we wilden horen.. zeker niet omdat Bowie pas drie bezoeken bij de dierenarts achter de rug had.. en er over de ruis niets gezegd werd..

    Hopelijk valt de uitslag vandaag nog mee.. en kunnen we met medicatie alles een beetje onder controle houden..

    Update.. Bowie is onderzocht.. hartfilmke gemaakt.. en er is idd hartruis.. maar het zou normaal zijn voor hondjes zoals Bowie.. uiteraard moeten we het regelmatig ne keer laten controleren.. maar voorlopig hoeft hij geen verdere behandeling.. en voor de rest is hij een gezond woefke op leeftijd.. :-) 

     

  • over m'n hoogtepunt...

    birthday-wishes-31.jpghet is 36 jaar geleden dat ik moeders lichaam verliet.. er moest een zuigpomp aan te pas komen want ik was blijkbaar niet zinnes om op 17 oktober mijn 36ste verjaardag te vieren..

    gevolg was een punthoofd.. maar voor de rest is alles goed gekomen.. naar 't schijnt..

    U mag mij dus feliciteren dat ik vandaag mijn 36ste levensjaar inzet.. en ik mag terugkijken op 36 jaar gedoe en herinneringen.. 36 jaar jaar vol met dagen die ik spendeerde aan de meest gekke dingen.. maar ook aan de liefde.. en ondanks er dagen van verdriet bij waren blijven het toch 36 mooie jaren..

    Het werd al ne keer gezegd hier.. met mijn 36ste heb ik er ook de eerste helft van mijn leven opzitten.. nog 36 jaar en ik ben er 72.. hetgeen daarna volgt is mooi meegenomen... 

    maar 72 jaar.. het is nu nog mijn hele leven verder.. eenzelfde periode waarvan ik merk dat het eigenlijk voorbij vliegt.. 

    Het lijkt gisteren dat ik met m'n kleine Zus in mijn armen voor de foto poseer.. en dat Ma op kookcursus ging en Pa ging pottenbakken.. de dag dat ik op eigen benen ging staan.. en de dag ik de liefde van mijn leven tegenkwam.. de momenten dat ik de kinderen van Zus voor het eerst in m"n armen had.. en dat ik het café overliet.. er waren de overlijdens van hen die ik mis.. de laatste woorden en het verdriet van dagen.. maar er waren ook dagen van intens geluk.. de aankoop van ons huis.. de verbouwingen..en uiteraard onze trouwdag en nu mijn 36ste verjaardag..

    Ik zeg maar.. het vliegt.. en zeker hoe ouder je  wordt.. het lijkt amper een jaar geleden dat ik 35 werd.. en ik dacht nu ben ik op mijn hoogtepunt.. en kijk.. een zucht en een aantal dagen verder ben ik over m'n hoogtepunt heen.. 

    Gelukkig heb ik dit jaar besloten om jarig te zijn zonder de eeuwige toeters en de bekende bellen.. geen slingers en geen ballonnen..  uiteraard mag u mij wel uitgebreid feliciteren met deze heuglijke gebeurtenis..  alvast bedankt en als ik u ne keer tegenkom dan moogt ge mij drie dikke kussen geven.. ge staat al te popelen zie ik.. 

  • ne geestige avond..

    Ge weet.. spoken en geesten.. die waren hier voorgaande jaren rond Halloween te vinden in al hun gedaantes.. ook ikzelve was dan bezeten door iets... en dat was dan te merken aan de schrijfsels die op nog minder sloegen dan anders.. 

    maar nu werden we gisteren plots geconfronteerd met Orbs.. Entiteiten.. en andere onverklaarbare verschijningen.. en nee.. we waren niet naar ne horror aant kijken.. het was gewoon een verjaardagsfeestje .. met frikandellen met krieken... en taart..

    plots werd er gevraagd hoe ik tegenover dit soort zaken stond... en ge weet het of ge weet het niet.. maar ik ben daar nogal ne twijfelaar over.. ik ben nuchter genoeg om te weten dat het eigenlijk niet kan.. maar moest het dan toch maar ne keer bestaan... ik geloof daarom tot op zekere hoogte in dat soort zaken..

    er werd ne foto bovengehaald waar menig familielid in te zien viel.. maar enkele waren reeds jaren dood.. en het was in een raam van het ouderlijke huis.. een foto waarin ik zelf bepaalde personen zag.. was het een schemering van iets dat er stond.. de weerkaatsing van het bos ertegenover of de weerspiegeling van hunzelf.. of was het echt een verschijning.. 

    toen kwamen er foto's met Orbs.. van die lichtgevende bollen die waarneembaar zijn op foto.. nu is mijn idee daarover dat dat aan de camera ligt.. maar de felle lichtegevende bollen keerde blijkbaar op diverse foto's terug.. ook plotst mist die te zien is op foto's.. en op dat moment zou er geen mist geweest zijn.. maar ook daar ben ik  nogal twijfelachtig in.. want een foto legt soms meer vast dan we zien..

    Toen kwamen er verhalen van 'onverklaarbare" zaken in huis.. electriciteit die niet werkt in bepaalde kamers.. lintjes die uitzichzelf beginnen te bewegen en twee Orbs met vuur.. en soms is er een geklop hoorbaar..

    Zelf heb ik jaren terug samen met Zus een UFO gezien.. we moesten kolen gaan scheppen achter in den hof.. he was pikkedonker en allebei ikweetnie hoe bang.. en plots een geluid.. ne hoop licht..  en weg.. het was de rapste keer dat we kolen geschept hebben..  waarschijnlijk een vliegtuig dat op een heldere nacht laag vloog.. maar toen was het ne ufo.. 

    Er was de keer dat ik via waarzeggerskaarten een droeve boodschap kreeg en ik heb die ook voor mezelf gehouden.. daar ik niet zo gedreven was en sommige zaken wel uitkwamen en sommige niet.. maar dit greep mij toen zo aan dat ik het besloot niet te zeggen om geen onrust te zaaien.. helaas kwam deze voorspelling uit.. net zoals ik ze gelegd had.. 

    Toen was er de luide ademhaling in mijn slaapkamer in het midden van de nacht.. ik verstijfde totaal.. ik kon geen geluid of beweging maken.. na ongeveer een uur is de zware ademhaling verdwenen en heb het nooit meer gehoord.. mss de bovenbuur.. of was ik hetzelf... maar nu onlangs kwam er een soortgelijk verhaal en daar beweerde men dat het ging om een buitenaardse ontvoering..

    en dan was er Pa.. op zijn sterfbed is Pa plots wakker geworden en is beginnen praten.. niet als zichzelf.. maar in andere 'stemmen'.. zo was er zijn moeder die plots tegen hem begon.. dat alles goed kwam.. ook Ma zouden we gehoord hebben... Pa als kleine jongen en er gebeurde veel meer.. maar het was op dat moment te 'eng' om erbij stil te staan.. onze eerste bezorgdheid was toen dat pa terug rustig werd..  feit is dat Pa op dat  moment reeds onder zware medicatie was tegen de pijn.. en normaal niet meer zou wakker worden... ook de verpleging en de dokter vonden het raar.. maar staken het op de medicatie.. 

    Zo zijn er dus in het leven onverklaarbare zaken en we kunnen er eens mee lachen en het onze ervan denken.. maar feit is dat het voer is voor lange gesprekken.. discussie's en nachten waarin ik een lichtje laat branden als ik ga slapen..