• Zo.. zaterdag.. goed hé..

    Wat een week.. zo'n maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag.. dan mag het wel weer eens zaterdag zijn..

    Ik denk dat het een rustig weekend word. denk ik hé.. ik weet het niet zeker.. ik weet het u te zeggen als het weekend voorbij is.. maar dan vraagt ge er nog maar eens achter.. zo van.. en? was het een rustig weekend.. en dan zeg ik .. ja het was een rustig weekend.. Eumh.. 't is te zeggen .. ik zeg da dan als het ook zo was hé.. als het zo"n weekend geweest is van amai wa een weekend.. dan zeg ik nie da het rustig was ze.. ah nee.. dan zal ik antwoorden dat het een druk weekend was.. of een zwaar weekend.. nie da ik dan da weekend op de weegschaal zet.. nee slimme.. da is dan bij wijze van spreken.. of typen in dit geval..

    Ik heb op andere blogs een leuk stokje gezien.. da is zo iets da ge onderling doorgeeft.. een opdrachtje.. ze moesten ne foto van zichzelf maken terwijl ze in een kast zaten.. een kleerkast, een keukenkast of een nachtkastje.. grappig.. maar ik wil iets anders... ik heb zo is nagedacht.. en ik daag u uit.. ik wil foto's zien van als ge net uit uw bed komt... en nie foeteren hé.. nie eerst onder de douche, naar de schoonheidsspecialiste, de c&a binnen voor een nieuw ensembleke en dan nog rap naar de kapper.. niks van .. gewoon hoe da ge er uitziet om bijvoorbeeld half zeven s'morgens... de prut nog in uw ogen en uw wangen nog op uw schouders.. ge kent da wel.. wat? uw wangen hangen nie op uw schouders.. die van mij ook nie.. ik heb da maar van horen zeggen..

    Maar goed.. ne foto dus van uzelf als ge just wakker zijt.. ik ben ne keer benieuwd.. of ge da durft..

    Ik moet nog ne dikke proficiat doen aan Robke.. die verjaart zondag als ik mij nie vergis... hiep hiep hoera...

    Zo... ik ga is aan mijne zaterdag beginnen.. anders is em seffes al voorbij... heb ik hem gemist.. ja ge lacht.. maar maak het maar mee.. gene zaterdag.. direct zondag.. niks van..

     

  • Wit zwart

    Het regent.. ik heb da nie uitgevonden.. onweren doet het ook.. en ook dat heb ik ook niet uitgevonden.. al een chance.. stel u voor.. dan kwamt ge bij mij klagen en zeuren.. had ge niks anders kunnen uitvinden.. me uwe regen en onweer..

    Nee. als het aan mij lag dan scheen het zonneke.. ahja.. ik heb me ne barbeque gekocht en ik kan u zeggen.. ne barbeque in de doos.. da is geen zicht en da dient daar ook nie voor..

    Ik heb me weer wa op de hals gehaald.. ik vraag naar uw bescheiden mening over mijn blog.. in de veronderstelling overladen te worden met complimenten.. Nee.. ja enkele waarvoor dank. maar verder.. het is dit, het is dat.. oei. gekijkt zo. nee het is maar om te lachen.. ik waardeer uw eerlijkheid. anders had ik het ook nie gevragen hé..

    Zoals ge ziet heb ik de meeste witte letterkes al vervangen door zwarte.. ik hoop da  ge dat beter vindt.. Probleem is wel dat ik dus nu met een magazijn vol tweedehands en nieuwe witte letterkes zit.. ik kan ze misschien is zwart schilderen als ik eens veel tijd heb.. of hoor ik vrijwilligers? Nee zeker.. dacht het al..

    Ge weet.. het leven gaat soms gewoon zijn gangetje.. en dan opeens komt ge op de weg des levens een splitsing tegen.. zonder bordjes.. Oei we zijn hier precies op ne serieuze blog terechtgekomen.. neenee. gene paniek.. ge zijt nog altijd bij mij.. Maar goed.. een splitsing.. en welke kant gaat ge op.. da weet ge nie.. ikke toch nie.. misschien de GPS is opzetten..en luisteren naat de Wijze Hollandse Madam, die heeft altijd gelijk.. denkt ze toch..

    Maar goed.. ik ga mijn magazijn in om plaats te maken voor m'n nieuwe lading zwarte letterkes.. nog een geluk dat het slecht weer is..

  • Iets te rustig...

    Mag ik even uw welgemeende aandacht.. bent u er? Ga even zitten, schud uw gat eens goed op want het kan wel even duren..

    Sinds een week of twee ligt heel blogland op zijn gat.. naar mijn bescheiden mening toch. De helft van de blogs ligt stil, er zijn er die stoppen en vijf minuten later weer terug zijn.. en de reacties zijn ook op één hand te tellen..

    Oei oei.. ge zijt al zenuwachtig aan het schuifelen... Ik heb het daarom niet op u... mijn trouwe leesluchtige tweevoeters.

    Het is me opgevallen en ik moest het even kwijt.. ik blaak van  zelfvertrouwen, maar stel me in mijn achterhoofd ook de vraag of mijn blog u nog aanspreekt.. misschien vindt u hem te druk, te onoverzichtelijk, te simpel of u bent mijn gezever beu.. da kan ook.. ik zou het moeilijk kunnen geloven.. maar de mens is iets raars..

    Wat.. u heeft commentaar over mijn blog.. uw mag hem per postduif opsturen naar mij.. hang er meteen een mandje pruimen bij aan dan weet ik ook weer wat eten.. oei oei.. weer nie goe..

    Nu ge hier toch zit... 't is hier toch wel plezant hé.. ik moet u ook iets opbiechten.. ik kom ook niemeer zoveel op uw blogjes.. of op de koffie voor degene die geen blog hebben.. 't zijn de lentekriebels of de voorzomerdepressies da kan ook.. de lijst met klusjes lijkt eindeloos en de zin om die klusjes te doen is ook eindeloos ver weg..

    Maar ik zit hier weer te mekkeren over niks.. maar ik moet het ook ne keer kwijt hé.. Maar goed.. ge moogt vertrekken.. schuift ge wel uwe stoel netjes terug onder tafel.. orde is alles..

    Ik ga nog een beetje naar mijn lijstje kijken.. kwestie om te zien dat er alles op staat.. dat we als we er ooit eens aan beginnen we ook niets vergeten..

  • De bitch en de seut..

    Mmm.. bedot en bedot.. ik moest spontaan denken aan de fight der fights.. de twee uit Dynastie.. Alexis en Krystle. Het kreng en de seut..

    Wie er bij hen 'won' weet ik niet meer.. als er al één gewonnen had.. maar in blogland is het kreng overmeesterd door de seut.

    Henriëtta was op zijn minst gezegd de Alexis. Daisy is de seut.. ook nog zachtjes uitgedrukt. Maar genoeg gekrengd en geseut. De bitch is dood.. lang leve de Bitch!!

    Op een laffe manier is Henriëtta onderuitgehaald. Geen verweer, geen kans op overleven. Jammer, want ik las haar blog graag. Elk persoon met voldoende gezond verstand wist dat Henriëtta niet kon zijn wie ze was. Enkel Daisy zag het niet, speelde Henriëtta haar spel niet mee en gaf de doodsteek. Geholpen door Duvel.. ook een karikatuur van zichzelf.

    Of zijn Henriëtta, Daisy en Duvel dezelfde? Da kan ook.. Dat is nu net het mooie van blogland. Je kan zijn wie je wil. Althans tot gisteren.

    Moeten we nu op onze hoede zijn? Is onze Blogidentiteit nog veilig of worden we weldra allemaal ontmaskert als mensen die de dingen graag wat opkloppen, mooier maker of andersom.. een beetje erger.. allemaal voor dat beetje extra aandacht.. die éne lezer meer..

    Spijtig..

     

     

  • 27 mei..

    Een jaar geleden werd het stil.. we konden niet meer verder en niet meer terug.

    Ik had je hand vast toen je ging.. je ging rustig en sereen.. gewoon alsof je verder sliep..

    Ik voelde meteen de leegte.. alsof ik zelf een stukje gestorven was..

    Een jaar lang hebben we telkens de eerste keer zonder jou gehad.. de laatste dagen nu waren nog moeilijker.. zo leek het toch.. vorig jaar belde ik nog met Ma.. Ma heeft dat vorig jaar nog gekocht.. Vanaf nu is dat niet meer..

    Afgelopen jaar was het ook afscheid nemen van tienduizend en één dingen.. ook het herkennen van jouw eigenschappen, gewoontes en zegswijzes in mezelf..

    Het verdriet heeft nog geen plaats... het is elke dag anders.. maar nooit minder..

    Ik heb het al aangehaald.. ik heb fouten gemaakt.. en ik hoop dat je me deze vergeven hebt.. de wijze raad die ik zus gaf.. om dingen op te klaren of dingen te zeggen.. heb ik zelf in de wind geslagen.. ik had je nog zoveel te zeggen..  kleine dingen.. grote dingen.. onbelangrijke dingen.. de stiltes in onze telefoongesprekken zouden er nu niet meer zijn denk ik .. ik zou je zoveel vertellen.. foto 3

    Ik maak het nu een jaar later ook weer even stil.. even in mezelf .. totaal reddeloos.. en bang voor wat nog komen zal.. maar nu eerst even stilte..

  • Brief aan Make..

    Dag Ma..

    Weet ge nog.. vorig jaar.. ge waart Wittekerke aan het kijken en toen stonden we aan de deur.. ge waart verrast en blij.. ge had ons niemeer verwacht..

    Zus had ook net dat ene berichtje gestuurd.. het staat nog in uw GSM...

    Enkele uren later kwam toen het telefoontje waar we zo bang voor waren.. De uren die daarop volgden waren eindeloos.. geen nieuws, geen zekerheid.. maar in ons achterhoofd wisten we wat er zou gebeuren..

    Een jaar Make.. soms lijkt het minder, soms meer .. maar een jaar.. nee.

    Een jaar geleden leek onze wereld stil te staan.. de toekomst leek zover weg en 27 mei 2008 had toen nog geen betekenis..

    Het is confronterend.. maar het leven ging onverwoestbaar verder..

    Er is veel gebeurd.. ge zult ons wel gevolgd hebben.. waarschijnlijk zult ge ook wel een paar keer gesakkerd hebben.. maar we doen ons best Make..

    Zus en ik hebben je beloofd om voor Pa te zorgen.. maar het is gene gemakkelijke.. we proberen hem zo goed en zo kwaad als het kan te helpen en te ondersteunen.. maar jouw plaats vervangen dat gaat niet..

    Make.. ik mis je enorm.. we hebben onze meningsverschillen gehad.. soms op andere golflengtes gezeten. maar uiteindelijk zagen we elkaar graag.. Het is nu pas dat ik realiseer hoezeer je eigenlijk in m'n leven stond.. het is erg dat ik dat nu pas ontdek..

    Maar je gaat met me mee in m'n hart, in herinneringen en in m'n dagdromen..

    Bart.

     

  • Weet ge..

    Als 't glas valt ist kapot.. das waar hé...

    Als ik nu kon, dan zou ik dingen doen die ik anders nooit zou doen.. mijn tong uitsteken, met m'n gat bloot over de zaterdagmarkt lopen of gewoon den trap achterstevoren naar beneden afgaan.. Amai durft gij da? als ik kon wel ja.. maar ik kan nie.. het gaat niet.. jammer hé.. ge had me wel is graag in mijn bloot gat gezien hé..

    Het koppeke zit vol en dan kan er niks meer bij... da gaat wel, maar da is geen zicht.. dan hangt da er ook zo maar aan te hangen.. zo aan mijn oren of zo.. nee.. da doen we nie.. vol is vol en op het moment is da eigenlijk geen optie.. ik moet het koppeke erbij kunnen houden en er heel veel insteken.. maar ja.. ge hebt het nie altijd zelf voor het zeggen..

    Ik heb den indruk dat het maar stillekes is in blogland, op een ouw taart na die hare hond heeft doodgespoten. Daarom hou ik het ook maar een beetje rustig.. een beetje minder letterkes spenderen.. alles is duur den dag van vandaag.. en mijn letterkesmachine is nog ne diesel en ge weet wat da kost tegenwoordig.. ik zou entreegeld moeten vragen eigenlijk... maar ge weet ik ben nie éne die op geld uit is..

    Mijn gras is afgereden.. kabouters content.. ikke content.. iedereen content. Huizeke is gepoetst.. klaar voor het weekend.. nee da is nie waar.. ik ben nie klaar voor het weekend.. ik zie enorm op tegen heel da weekend en de week die komt..

    Ons Ma hare eerste sterfdag is in zicht.. een jaar.. soms lijkt het minder, soms meer .. maar nooit een jaar.. Vorig jaar belde ze me vandaag nog.. straks rond 22.15 uur.. da zou de laatste keer zijn..