D'Alfabetische Wanorde.

  • so far.. so good..

    niets te melden.. 't is te zeggen.. 

     

  • Het leven na Pasen.. en een beetje ervoor..

    Alle Paasdrukte is voorbij .. het enigste wat nog rest is een schaal met chocolade.. een mand met tulpen en her en der een paaskonijn ter decoratie. 

    Nu was het ten huize hier bij ons niet het uitbundige vanzaliknekeerpasenvieren.. nee.. paasontbijtje.. ne keer rondrijden en fruitbomen kopen.. naar huis om lamskoteletjes te bakken.. en dan de zetel omne film te zien met m'n ogen toe..

    Tweede Paasdag was nog suffer.. den overschot van het Paasontbijt.. bad in voor wat onderhoudswerken... de rest van den dag in kamerjas rondgehangen... om dan na het eten in onze broek te spingen voor een korte boswandeling en een koffie op een fris terras.. 

    En zo passeert alles langzaam maar zeker... desalniettemin de vrijdag en zaterdag voor Pasen zijn hier weer grote werken uitgevoerd... Weer ne hele berg zand weggeschupt.. ne boom verplant.. en alle rommel weggehaald en op ne hoop naast het tuinhuis gegooid.. Haag gaan halen.. haag geplant.. houtkot afgebroken.. fruitbomen geplant.. en ne keer goed gevloekt omdat ik vraag me nie hoe met mijn buik ergens tussen zat.. gevolg een bloeduitstorting vanjewelste.. 

    Soit.. mijn buik.. zoals u weet of niet weet... maar mijn goddelijk lichaam is in verval... de grammekes vliegen eraan alsof ik mijn lichaam te huur aanbiedt tegen lage prijs.. Het is de leeftijd meneer.. en Pasen..  en alle andere dagen en de schuld van de koekjesfabrikanten.. en de supermarkten..  

    Maar goed.. na alle Paasdrukte, tuinperikelen en Goddelijke Lichaamsproblemen is het weer realiteit.. en die is dat ik aan mijn voorlaatste dag op het werk ga beginnen.. Na reorganisatie van het bedrijf (lees tijd voor goedkopere krachten) was er besloten om afscheid te nemen van ons.. weliswaar na opzegtermijn.. en die loopt nu dus teneinde.. 

    Met gemengde gevoelens want zeven jaar is een lange tijd.. gewoontes worden opgebouwd.. een routine in het leven.. ondanks de meningsverschillen was het 'fijn' werk.. en op enkele na waren er de leuke collega's.. nie zozeer vrienden.. maar mensen met wie ik mijn uren des arbeid  kon spenderen..  maar goed.. het is tijd voor iets anders.. maar daar kan ik nog niks over zeggen.. omdat ik nog niet meer weet.. 

    Mijn tweede koffie staat te dampen... ge weet wat dat wil zeggen.. ik ben om dreef aan het komen.. mijn motorke begint te soepelder te lopen en mijn ooit zo goddelijk lijf begint wakker te worden.. de paaseieren op tafel roepen mij.. maar ik negeer ze.. op ééntje na.. 

  • Pasen!

    In de tijd van toen.. niet van toen de dieren nog spraken.. nee.. het was in de tijd dat Dynasty op de beeldekensbak speelde.. alsook Dallas, Hoger Lager.. Ron's Honeymoonquiz en de originele King Kong nog werd uitgezonden.. 

    In die tijd rond deze tijd.. volgt ge nog? stond ons huis vol met paaseieren, paashazen, paaskippen, paaskonijnen.. miljoenen kleine eitjes en konijnen in sandwichedeeg.. 

    Of ik het kind ben van DE paashaas? nee.. woonde ik in de Klokken van Rome? niet dat ik weet.. of de Klokken van Rome moesten op de Steenweg op Oosthoven wonen.. stel u voor..

    Mijn ouders hadden in die tijd een bakkerij.. en mijn vader werkte in opdracht voor de Klokken van Rome en de Paashaas.. er werd ons gezegd dat de Paashaas en de Klokken, net zoals Sinterkaas en de Kerstman per telefoon hun bestelling doorbelden.. en mijn vader moest dan aan de slag met de chocolade.. ook ma en ik en zus werden aan het werk gezet... het liefst stond ik mee vormen te vullen.. vorm vullen.. leeggieten.. natrillen en afkoelen..  en natuurlijk regelmatig met de vinger in de chocolade..  en meestal zag ik er na een paar uur zelf uit als  een chocolade manneke..papasen.jpg

    Ook het paaseieren plakken behoorde tot de wederkerende taken.. de miljoenen paaseitjes kwamen als half uit de vorm en dan moesten die vakkundig aan elkaar geplakt worden.. en niet vergeten een dubbelgevouwen lintje ertussen langs de bovenkant..

    De kleine eitjes moesten na het kleven ook nog in een kleurig folietje.. dus elke paaseitje moest toch zeker 4 of 5 keer door onze handen.. tel maar na.. miljoenen paaseitjes maal vijf..  en om de tien eitjes was er ééntje voor mezelve.. 

    En éénmaal Pasen daar was kwamen Klokken en de Paashaas hun bestelling halen.. vreemd wel dat dat altijd was als ik en zus niet thuis waren..  Ook onze winkel stond vol.. maar dat was voor de stoute kinderen.. daar kochten de ouders dan zelf maar iets voor.. 

    Voor zus en mezelve kwamen de Klokken en de Paashaas wegens veel te braaf.. Dolgelukkig met de chocolade die bij ons thuis gebracht werd en bij de Moemoe.. en dat terwijl heel het huis vol chocolade lag.. 

    Het waren mooie tijden toen.. toen de dieren niet spraken.. buiten die van de Fabeltjeskrant en de Muppets..  toen ik gisteren de uit de supermarkt gehaalde paaseieren in een schaal legde kwamen de herinneringen boven.. de weeë geur van chocolade.. de gekleurde folietjes.. mijn vinger in de chocolade.. Pa en Ma in weer .. zus en ik aan tafel tussen de eieren, hazen, kippen en konijnen..  de Moemoe die ergens tussen de chocolade lag.. kortom een dolle boel..

    Nu is Pasen een schaal met chocolade eieren..zelf gekocht.. want ondanks dat we toen mee de handen uit de mouwen staken komt de Paashaas niet meer langs.. ook de Klokke vliegen hier gewoon voorbij..

    wat decoratie en een paasontbijt.. het komt en gaat.. niets speciaal.. een extra dagje aan het weekend.. geen konijn in sandwichedeeg..  maar mooie herinneringen...

    Aan ieder en allen een Zalige Pasen.. met veel chocolade en liefde! 

     

     

     

  • De niet zo Goede Week..

    Drie dagen van nationale rouw in de Goede Week.. De radio kweelde net voor de zoveelste keer Allelujah en Heal the world.. Prachtige nummers en het is nu niet de tijd voor uitbundige boenke boenke nummers op de radio en presentators die de druivelaar van achter naar voor aframmelen.. maar het algemene optimisme wordt wel gekelderd op deze manier.. en die Goede Week is nu ook weer niet zo goed.. 

    De emoties zijn zo al teer en lichtgeraakt.. de zoetzeme teksten doen hier ook geen deugd aan.. wat men dan moet doen.? geen idee.. hetgeen ze nu doen zeker.. maar over wat moet een mens anders klagen?

    Misschien over het feit dat ik gisteren bijna mijn salontafel naar de beeldekensbak smeet omdat er tijdens Het Grote Debat op de commerciële zender een expert zat die woorden uit zijn mond liet komen waarvan ik huiverde.. Op een gewone doordeweekse woensdag kan ik zulke woorden relativeren.. maar op een woensdag die begon als geen andere is het moeilijk en heb ik sjaans dat mijn salontafel groot, onhandig en van volle eik is.. want ze had in de tvkast gelegen ik zweer het u..  

    Maar goed.. ik heb een kort lontje vandaag.. mede door het feit dat ik afgelopen weekend over mijn kunnen ben gegaan bij het dichtsjuppen van de vijver..  waardoor mijn nek vastzit en mijn arm tintelt en slaapt..  door het feit dat ik aan mijn laatste dagen bezig ben op het werk.. door het feit dat afgelopen dinsdag begon als geen andere en dat ik net weer Allelujah hoorde kwelen op de radio.. 

    Maar goed.. ik ben blij dat mijn arm maar tintelt.. en ik ben blij dat ik nog even kan gaan werken.. en ik ben blij dat ik alle zeemzoete nummers mag aanhoren op de radio.. en dat ik in gedachte mijn salontafel naar de televisie kan gooien.. 

     

     

  • een dinsdag als geen andere.

    Het was een dinsdag als geen andere.. de wekker liep af.. veel te vroeg.. strompelend de trap naar beneden.. worstelend met mijn badjas en sloffen kom ik bij de koffiezet.. knopje drukken.. melk uit de ijskast.. melk morsen.. opkuisen.. zuchten.. en dan eindelijk koffie.. 

    Met een een plof en een zucht zet ik mij in de zetel.. met een dekentje.. met pruttekes in de ogen.. koffie in de éne hand.. en met de andere zet ik de laptop open en op.. een zacht gezoem weerklinkt doorheen de woonkamer.. de ijskast wordt wakker.. en mijn laptop ook..

    'Een luide knal waargenomen bij de luchthaven in Zaventem' lees ik op facebook tussen de pruttekes door.. een zucht komt uit mijn mond en doorheen mijn hersenen klinken de gedachte 'moet nu elke scheet uitvergroot worden.. nog geen drie seconden later zijn de pruttekes uit mijn ogen gesprongen.. zit ik met laptop en koffie op schoot.. één oog op de laptop.. en het andere volgt het extra journaal op tv..  tot zover de dinsdag die als geen andere begon..

    Ongeloof komt op.. dit kan niet.. mensen in paniek.. reporters ter plaatse die niet weten wat eerst vertellen.. nieuwslezers die zelf met het ongeloof op het gezicht zitten..  beelden van ramen die geen ramen meer zijn.. rook stijgt op.. een mensenzee die niet weet waarheen.. sirene's.. hulpverleners.. ontredderde mensen.. 

    Nog geen uur later volgt de mededeling dat er nog een aanslag is gepleegd.. op een metro.. 

    We worden toegesproken door ministers.. woorden die we eigenlijk nooit hadden mogen horen.. ze dringen binnen in ons leven.. zonder genade.. keihard .. 

    Terwijl de dinsdag die begon als geen andere naar de middag toegroeit in sneltempo wordt de omvang van het gebeuren duidelijker.. de overledenen zijn inmiddels al cijfers.. alsook de gewonden.. trauma's zijn gevormd.. diepe wonden ook..

    Het land is in lockdown.. en in shock.. ontredderd eet ik mijn spaghetti.. en maak mij klaar om te gaan werken..want hoe erg en verschrikkelijk de dinsdag die begon als geen andere ook was.. het leven gaat verder..  we moeten verder.. 

    Het is een woensdag als geen andere.. de wekker liep af.. veel te vroeg.. met het besef dat het nooit meer hetzelfde zal zijn..

     

  • Whaaaaaa! ik val..

    Afgelopen zaterdag was het dan zover.. de vijver die in onze tuin ligt/lag is niet meer.. des ochtends kwam er een man uit een uithoek van ons landje om de vissen die in onze vijver hun huisje hadden op te vissen en te verhuizen naar zijn vijver.. nu gaat het hier niet over een goudvisje of tien.. nee.. steuren van om en bij de onderhalve meter.. karpers waar menig straatbbq van kan eten en dan nog een mooi aantal koi's.. 

    Maar tegen alle verwachtingen in waren de vissen er in geen tijd uit.. was de vijver leeggepompt en zaten ventje en ik omstreeks zeven uur op een ravage te kijken.. 

    Zo is er dan zaterdag en zondag de vijverfolie uitgehaald en is de vijver reeds voor één derde dicht.. het einde is in zicht.. nog heel ver af.. maar soit.. ge kunt over alles moeilijk doen..

    Nu is het wel dat menig kikker, salamander en God weet wat nog ook moet verhuizen.. een beetje demonstratief kwamen een paar kikkers en de salamander in de weg lopen. ze wisten dat ik hoger spring dan henzelf als ze voor m'n neus zitten.. en dat is dan ook een aantal keren het geval geweest.. 

    De reden dat ik reeds op dit uur tot u schrijf is dat ik terwijl ik in mijn bed gelegen was plotseling van de tiende verdieping naar beneden viel.. achtervolgd door een gigantische rotsblok.. en al roepend op mijn vrienden die beneden op hun gemakje rondliepen... net voor ik de grond raakte schoot ik wakker.. nat van het zweet en rillend van de kou.. ik dacht nog is dit nu het hiernamaals.. maar al snel bleek het de slaapkamer te zijn..

    Helemaal van mijn melk zijnde kwam ik beneden.. keek naar buiten en zag de ravage in de tuin.. is dit nu de hel mijmerde ik? Och.. ze hebben hier koffie mompelde ik verder en besloot dat het goed weer lustig op mijn klavier.. de rust in mijn lijf is wedergekomen.. hoewel ik met kriebels zit.. want deze voormiddag weten hoe onze toekomst er de komende jaren uit gaat zien.. en of het een goede toekomst is.. maar daar nog niet teveel over.. een postje over twee drie in gedachte houdend. inderdaad.. over de beer. ge leest dus effectief deze letterkes en puntjes..  goe bezig!

     

  • voila.. donderdag..

    Het is des donderdags.. mijn nek zit al twee weken vast.. ook vanmorgen weer wakker worden met stekende pijn en het idee dat dit nooit meer goed komt.. 

    Gelukkig was er nog oploskoffie in een godvergeten hoekje van de kast.. want de bonen zijn al drie dagen op.. dus ben ik al drie dagen zonder koffie wakker geworden en het enige pluspuntje om te gaan werken is dat er daar een koffiemachine staat, waar ik mij aldus aangekomen volgiet met het bruine spul... met alle gevolgen van dien omdat die koffie eigenlijk niet te drinken is.. net als de oploskoffie uit dat godvergeten hoekje..

    Het is donderdag, dus de laatste dag arbeid.. ge kijkt zo.. amai meneer kan het nogal hebben.. inderdaad.. maar sinds ondergetekende in zijn opzeg staat heb ik dus recht op één dag solliciatieverlof per week.. hoera en jubel!

    Nu hadden we gisteren meer geweten over het geweldige aanbod.. we zouden gisteren ook onze auto terug gehad hebben.. en we zouden bericht krijgen over ons huidige werk.. maar ik vermoed dat gisteren alle e-mail, gsm en meer verkeer stil heeft gelegen wegens een wereldwijde panne daar ik niks heb gehoord of ontvangen.. 

    Nu geen nieuws is goed nieuws zullen we maar denken.. ik ga alvast proberen deze dag nog door te komen om dat aan mijn drie dagen thuis zitten te beginnen.. maar daar volgende keer meer over.. eerst nog oploskoffie en reflexspray.. en een koekske..